Azize Cansu
@Acans
terapi, insanın acısını hafifletmek için değildir; terapi, kişinin realite ile ilişkisini onarmak içindir. diye bir söz var. realite ile ilişkimizin sakatlanması, anne-baba mitinden başlıyor. realite ile ilişkimiz onarıldıkça acımız zaten kendiliğinden hafifliyor.
çoğu kadının, çocuk sahibi olmanın aslında ne anlama geldiği üzerine çok etraflıca düşünmeden çocuk sahibi olduğuna inanıyorum. annelikle birlikte kendi çocukluklarıyla da yüzleşeceklerini tahmin edemiyor, onları derinden sarsmış çocukluk travmasının sonuçlarını kendi çocuklarından kaynaklı zannetmeyi “anne olunca anlarsın” gibi kurtarıcı ve birleştirici kalıplarla rasyonalize etmeye çalışıyorlar, kendileri kendilerinin bazı taraflarıyla ilk kez anne olunca yüzleştikleri için.
gerçekte çocuğun ihtiyaçları karşılanamadığı zaman çocuk şımartılır. yani ihtiyacı olmadığı şeyler fazla miktarda verilir, ki bunlar da aslında çocuğa annenin kendi eksikliğinden dolayı veremediği şeylerin yerini alması için sunulmaktadır.