adar

adar
@Adar__
Duru gök, tavanın çatlakları arasından harap duvarlardaki otlara ve kızıl gelinciklere yeniden baktığında ancak o zaman yeniden bu tanrı evlerine yöneltirim yüreğimi.
Reklam
ben acı çektim ve çekiyorum onlarla birlikte: tutsaktırlar onlar benim gözümde, damgalıdırlar. Onların kurtarıcı dedikleri kişi sıkı sıkıya zincirlemiş onları.
Tanrının da var kendi cehennemi: insanlara duyduğu sevgi.
Büyük iyilikler şükran borcu değil, intikam duygusu yaratırlar; ve küçük bir iyilik unutulmadığında kurt gibi kemirmeye başlar iyilik görenin içini.
Utanç, utanç, utanç – budur insanın tarihi!
Reklam