ADA
@Adas_bookstagram
Daha önce en çok meraklısı olduğumuz şeylerden, günün birinde artık gitgide daha az söz eder oluveririz, ille de konuşmak gerektiğinde de zorlanırız. Hep kendi sesimizi duymaktan gina gelmiştir... Kısa keseriz... Vazgeçeriz... Otuz yıldır konuşup duruyoruzdur zaten... Haklı çıkmayı bile umursamamaya başlarız. Zevkler arasında kendimize ayırdığımız o küçük yeri bile koruma arzusunu yitiririz... Kendimizden iğreniriz... Azıcık karnını doyurmak, birazcık ısınmak ve hiçbir yere varmayan yolda giderken mümkün olduğu kadar çok uyuyabilmek artık yetiyor da artıyordur bile. Yeniden bir şeylere ilgi duymak için başkalarının önünde takınacak yeni surat ifadeleri bulmak gerek... Ancak artık repertuarımızı değiştirecek gücümüz kalmamıştır. Eveleyip geveleriz. Onların, yani dostların arasında kalabilmek için bin türlü numara ve bahane ararız, ancak ölüm de artık buradadır, les kokulu, yanı başımızda, artık daima orada kalacaktır, bir el pişpirik kadar bile gizemi kalmamış olacaktır. Gözümüzde bir anlam ifade etmeye devam eden tek şey olarak ufak tefek üzüntülerimiz kalmıştır, söz gelimi o küçük şarkısı bir Şubat akşamı ebediyen susan Bois-Colombes'daki ihtiyar amcamızı henüz sağken ziyaret etmeye bir türlü zaman ayıramamış olmanın üzüntüsü. Yaşamdan geriye sakladığımız bir bu kalmıştır. Yani bu ufacık korkunç pişmanlık, gerisini ise, az çok yolda kusmuşuzdur, epey çabalayarak ve zorlanarak da olsa. Artık kimsenin geçmediği bir sokağın köşesindeki eski püskü bir anı fenerine dönüşmüşüzdür.
Reklam
Tina Craig, umutsuz bir evliliğin demir parmaklıkları arasında hapsolmuş, şiddet mağduru genç bir kadındır. Tek isteediği ona işkence eden kocasından ve kurtulmak olan Tina, kaçabilmek için gizlice para biriktirmeye başlar. Tek dayanağı, özgür olacağı o günün yakında geleceğine inanmasıdır. Öte yandan, kader onun için farklı sürprizler hazırlamaktadır. Çalıştığı hayır kurumuna gelen paketlerin içinde bulduğu şeyin, onu bambaşka bir yola sürükleyeceğinden habersizdir...
Ritme Kapılıp Gideriz
Puan vermedi
Ritim, dilini anlamadığımız şarkıların tek cazibesidir. Şsrkı bize küfür mü ediyor, bilemeyiz. Ritme kapılıp gideriz. Çoğu zaman, "ne diyor" diye merak bile etmeyiz. Yüreğimize "hoş" geleceğini umduğumuz insanların ritmine kapılıp gittiğimiz gibi... Ritmiyle yetindiğimiz insanlar, bizi "anlayamadıklarımızla" yaralar...