"Bir kadın, evde bir karınca görüyor.
Eğiliyor, karıncaya diyor ki
"Ah tatlım, sen buraya nereden geldin?
Seni çiğnerler.
Seni yuvana götüreyim mi?"
Çocuğu, hemen koşup geliyor.
"Anne kiminle konuşuyorsun?"
"Karıncayla..."
"Karınca seni anlar mı?"
"O anlamasa da sen anlarsın."
Karıncayı kağıdın üzerine alıp yuvasına götürüyorlar.
O gün çocuk, düşen bir arkadaşının elinden tutuyor, kaldırıyor.
Bir başka anne de evde karıncayı görüyor,
"Geberesice! Nerden geldin?" diyor ve karıncayı öldürüyor.
Onun çocuğu da arkadaşına tekme atıyor.
Kadınlardan peygamber gelmemiştir fakat her peygamberin annesi kadındır.
Pek çok evliya, asfiya ve âlim; annesini, öğretmen bilmiştir.
Çünkü anne, çocuk için her şeydir."