“Tanrılar aşkına, sizin medeni bir ada olmanız gerekiyordu!” Hançerimi aşçının tuniğine sildikten sonra dönüp yanıma geldi. “Bir aşçının iki eğitimli katile saldırmasının neresi bilgece?” Yüzü asıldı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Eşim,” dedi Xaden kayıtsızca. “Violet Sorrengail.”
Ne? Ağzımı öyle sert kapadım ki dişlerim birbirine çarptı. Bağımızı geri istiyordum; hem de hemen şimdi. En azından aramızda konuşmadan böyle şeyleri pat diye açıklayamazdı.
“Tebrik mi edeyim, geçmiş olsun mu diyeyim?” Tairn başını kaldırdı.
“Kapa çeneni.” Sevdiğim adama fırlatmamak için hançerimi kınına soktum.
“Şu anda Dain gerçekten çok işimize yarardı,” diye fısıldadım.
“Hayatımın geri kalanını bunu söylediğini bir daha duymadan yaşamak istiyorum,” dedi Xaden.
Başımı iki yana salladım. “Deverelli’de tanrılara tapılmıyor.”
“Bu yüzden adaların en tarafsızı kabul ediliriz. Ticaret için mükemmel.” Narelle omuzlarını silkti. “Sizin tanrı dediğinize biz bilim diyoruz. Sizin kader dediğinize biz tesadüf diyoruz. Sizin aşkın ilahi müdahalesi dediğinize biz...” Elini uzattı. “Simya diyoruz. İki madde birleşerek yepyeni bir şey oluşturuyor, ikinizin arasında olandan farklı bir şey sayılmaz bu.” Xaden’la bana bir bakış atıp elini göğsüne koydu.
“Bu bir tepki değildi, bu... doğal davranıştı.” Halden doğrularak otururken Xaden da arkama çömeldi. “Üç şeyi açıklığa kavuşturalım, Majesteleri. Birincisi, hemen ayaklarının dibinde dolanan bu gölgeler sayesinde olağanüstü bir duyma yetim var. İkincisi, Violet’ı kontrol falan etmiyorum. Hiç etmedim. Asla da etmeyeceğim. Üçüncüsü ve en önemlisi...” Sesini alçalttı. “Gerçekten ama gerçekten seni hiç düşünmedi. En azından beni gördüğü andan beri.”
Onu öldürecektim.