Onu ilk gördüğümde
Almış yanına yalnızlığını
Girmiş kalabalığın içine
Kimseye değmeden yürüyordu.
Zamanın ayazında kalmış
Eski zaman aşığı.
Ait olmadığı bu zamanda
Besbelli üşüyordu.
Sana verilen yolda çiçekleri incitmeden, bir kuşu ürkütmeden , nazik adımlarla yürü. Yolunu sev. Yürüyebilmeyi sev. Göğe kaldır başını. Göğü sana gösteren Rabbini sev. Sevgiyle, merhametle yürüdüğün yolda dikenleri değil çiçekleri büyüt kalbinde...