İnsan kendi kimsesizliğini kendi seçiyor,kusursuz ve huzurlu yalnızlığını kendi parlatıyormuş. Biri olmasada olurmuş... Aşk olmasa da mutluluk varmış işte.
Bir kez daha, olmaz dediklerim oldu, gelmez dediklerim geldi, gitmez sandıklarım gitti. Hayat değişkenve insan ona uyumlu; hep yeniden öğreniyor, hep şaşırıyor.
Kurak bir mevsimin göğü gibiyim. Yağmayıp yağmayıp, sonra beklenmedik bir fırtınayla bağı bahçeyi talan eden yağmur gibiyim. Ya hiç ağlamıyorum ya da bir başlarsam hiç susmuyorum. Susamıyorum.