Adil Gümüştekin

Adil Gümüştekin
. Seninle benim aramda bir duvar var. Seni görüyorum, seninle konuşuyorum. Ama sen öte yandasın. .
çevre ve şehircilik bakanlığı İnşaat mühendisi
Lisans
Ağrı
Diyarbakır
136 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Aşk küçük bir kilimdir; Duvarlarıyla sayılan küçük bir deniz!
Kanı ürkek çocuk, bir çift pabuç bırakıyor, Tek bir ölüm için.
SAVRULAN BEDEN Pek az zamanı kaldı bu zora koşulmuş bedenimin, Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi ... Tüy, kan ve hiçbir salgıyı düşünmeden, Kesmeliyim soluğunu doğmuş olmanın! Nasıl da biçilmiş kaftan ölüm bu solgun yürek için. Sevinçlerle sevinçleri bağlamayan zaman bir, bir boz köprü ve onun dayanılmaz gölgesi. Yitiyor işte gözardı edilen bedenim, Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi ... Dost, ana baba ve hiçbir umudu düşünmeden Doğramalıyım bu tiksinç vücudu beynimle! Bilir miydim yaklaşan karanlığı daha önceleri, Son verilebilir yaşamın benimki olduğunu? Şendim, şendim ben, Kahkaham insanları ürkütürdü! Zamanı azaldı artık, zorlanmış bedenimin, Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi ... Aşk, bağ ve hiçbir utkuyu düşünmeden, Kalıvermeliyim öylece kaskatı!
Üşümüşüm ... Düşlerimin üzeri açıktı, bendim, Arzularımsa çıplak, onlardım. Ufacıktı dileğim mavi suya; Örtük bakışının dolaysız ısısı, O kadarcıktı! Üşümüşüm ... Ölülerimi taşıyordum, öyle sağır. Kaç kez dokundum soğuk dudaklara. Bilemedim nasıl dönmez o göz ayrıldığı kaynağına, direnir o kadar! Üşümüşüm ... Bu yaklaşan kışla değil, Deniz ürpertisi, göğün alacasıyla değil, Ellerimin soğukluğu hep bir kalabalıkta. Kaçışının gizini gönlünde tuttuğun Bilisiz aşkı (nı) ver bana! Üşümeyeyim ...
Reklam