Yine de yazarız. Umutsuzca ve umutla, korkuyla ve cesaretle, hayal kırıklığıyla ve sevinçle yazarız. Yeter ki o ilk cümle kâğıda düşsün, gerisi umutla serpilir...
Hep kendime olgunlaş artık diyorum. Ama bir olgun insanın merhametsizligini adaletsizliğini ya da kendince doğru bulduğu şeyi insanlar dayatmasını görünce sen çocuk kal hiç olmazsa vicdanın ölmez diyorum kendi kendime.