Fatmanur
@Afel_
Şu anda okuduğu kitap
İncir sütü, dut şerbeti hepimizin elinde yüzünde aynı kocaman lekeleri bırakırdı, ama biz yine de başkaydık işte. Kabuk bağlamış yaralarımız da bizim, birlikte acırdı...
Doğan Kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O günlerden sonra gün ışığı, uzun yılların alışkanlığıyla her gün değdiği taşlara, pencerelere bir daha hiç dokunmamacasına gitti mahalleden. Biz büyüdük. Kunduracı Bahri Amca taşındı. Bahar güneşinde oturmak için kapısının önüne bir daha hiç tabure atmadı bakkal Alibey Amca. O da küstü bir şeylere ama yine de tatlı gülümseyişi hiç düşmedi ihtiyar yüzünden. Bildim bileli ihtiyardı, bildim bileli hep o aynı tebessümle bakardı... Geçenlerde uğradım ona. Beni görür görmez gözleri doldu. Nedenini biliyordum, beni gördüğünde onu hatırlıyordu.
Doğan Kitap
Işıklar söner,
hayal perdesi aydınlanırdı.
Ben, olacak her şeye gülmeye önceden hazır,
hayatın bütün kederlerinden uzak
Karagöz'ü beklerdim.
Doğan Kitap
Masallar anlatmıştı. Sığındığım kuytular açmıştı yatağında korktuğum gecelerde. Leblebi tozum bittiğinde, topum kaçtığında, şiirimi unuttuğumda oradaydı. Çocukluğumun uykulu bir yaz gününde, ona bilmediğim şeyleri sormanın alışkanlığıyla durup dururken evrenin anlamını sormuştum. Gülmüştü. Gülüşünde korkumu azaltan anlamlar bulmuştum.
Doğan Kitap