Düşmanlar düşmanlıktan kurtulmakla mutlu olmazlar;harem besleye bildikleri,hiddetlenebildikleri ve en uç noktada da nefret duyabildikleri zaman mutlu olur , böylece nihayetinde içlerinde hissettikleri olumsuzluğu kendi benlikleri dışındaki bir ötekinin şortuna yıkarlar.
“Sizden nefret edenlere iyilik edin”
Düşmana dönük nefretin önceli,mutlaka kendinden nefrettir. Kendi içinde tatmin bulma çabasından kaçınan herkes dış düşmanından kendi içindeki düşman gibi nefret etme tehlikesine düşer.