Sessiz Vedâ Ayı
On bir ayın sultanı, yine geldin usulca,
Ramazan, kalbime dokundun sessizce, yavaşça.
Sevinçle karışık bir hüzün var içimde,
Eksiklerim diz çöker her sahur vaktinde.
Ezan sesi yayılır karanlık sokaklara,
Bir titrek ışık düşer mahzun odalara.
Soframda bir hurma, bir bardak su durur,
Ama gönlümde eski günlerin özlemi vurur.
Kalabalık iftarlar şimdi hatıra oldu,
Gülen yüzler, sıcak eller uzaklarda kaldı.
Dualar yükselirken semaya ağır ağır,
Yüreğimde bir sızı, ince ince çağırır.
Derler ki gecelerinde saklıdır büyük sır,
Kadir Gecesi iner göğe rahmetle bir nur.
Ben ise affa muhtaç, boynum bükük beklerim,
Giden zamana, eksilen ömre sessizce ağlarım.
Ey mübarek ay, içimde hem yara hem merhem,
Gelişin umut, gidişin derin bir matem.
Kalbimde bıraktığın iz silinmesin diye,
Her ayrılışında biraz daha büyür hüzünle