Agit Adymn
@Agit_adymn
7 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Ben seni düşündüğümde,
Yağmur yavaşlar, zaman yavaşlar.
Kelime trafiği olur ve bir cümle ölürdü,
ben ise yaralanırdım.
Ateş böcekleri aydınlatırdı geceyi uykusuz kaldığım zaman, ve ben de kimliksiz uzaklara bakardım.
Nemrut’la çok denk geldim gündoğuşunda ve rüzgara karşı tütün tarlasına sığındım.
Havayı kaplamış soğuk bir sis.
Yağmur ise her an yağabilir.
Kırışmış elleriyle sıkıca tuttuğu kibriti tutuşturup tütün yakan yaşlı adam,
hüzünle bakıyordu karanlık geceye.
Ay karanlık…
Ahmet Arif geliyor aklıma ve cırcır böcekleri eşliğinde başlıyorum şiire:
“Maviye, maviye çalar gözlerin
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi körsem,
Senden gayrısına yoksam, bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel, gel,
Ay karanlık.”
Ne güzel şey hatırlamak seni :
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve yaşım kırkı geçmiş iken...
Ne güzel şey hatırlamak seni :
bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin
ve saçlarında
vakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının...
İçimde ikinci bir insan gibidir
seni sevmek saadeti...
Parmakların ucunda kalan kokusu sardunya yaprağının,
güneşli bir rahatlık
ve etin daveti :
kıpkızıl çizgilerle bölünmüş
sıcak
koyu bir karanlık...
Nazım hikmet
Sana benzeyen birisini yolda görmek ne acı
Kabuk bağlamış yaram yine kanamaya başladı
Dudaklarimi ısırdım gözlerimi kıstım bir bakışında