Samet hasanoviç
@Agnos
Okuyun, öğrenin, öğretin.
İstanbul, 9 Ocak
615 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Yargı gücü yasama ve yürütme gücünden ayrılmazsa eğer, politik özgürlükten bir kez daha söz edilemez.
Reklam
Montesquieu’nun vurguladığı gibi bağımsızlık kişinin istediğini yapmasıdır; fakat bağımsız kişi arzu ya da tutkularının kölesi olduğu için gerçekte özgür değildir.
Dahası herkesin her istediğini yapmak anlamında bağımsız olduğu bir yerde, her birey bir diğerinin karşısına dikilmiş engel olduğundan, hiç kimse bağımsız olamaz.
Bundan dolayı özgürlüğün ilk koşulu bağımsızlığın sınırlanmasıdır.
Gerçekten de özgürlüğü insanın kendisini güvenlik içinde görmesinden duyduğu kalp huzuru olarak tanımlayan Montesquieu özgürlüğü kişinin her istediğini yapmasından meydana gelmediğine özellikle vurgu yapar. Buna göre bizim, sözgelimi başkalarına zarar verme özgürlüğümüz olursa, başkalarının da bize zarar verme özgürlüğü olacaktır. Durum böyle olduğunda, bizim özgürlüğümüz de olamaz, kendimizi güvenlik içinde görmemizden kaynaklanan kalp huzurundan yoksun kalırız. Bu açıdan bakıldığında, özgürlüğün, bize mümkün olduğunca çok şey yapma imkanı verirken, başkalarının vereceği zarardan koruyan ve dolayısıyla, güvenliğimizle ilgili olarak en fazla kalp huzuru duymamızı temin eden yasaların koruyuculuğu altında yaşamaktan oluştuğu söylenebilir. Demek ki özgürlük, yasaların çizdiği çerçeve içinde hareket etme serbestisi anlamına gelir.
Despotizm, toprakları üzerinde erdemin veya onurun bulunmasına katlanamaz. Yönetime katılma düşüncesini yok etme, cesaret ve yürekliliği kırma ve yükselip farklı olma tutkusunu söndürme işlevini hayata geçiren şey korkudur. Onda amaç iyi yurttaşlar değil de köle ruhlu insanlar yetiştirmektir.
Despotik yönetimde, yasa tanımaz tiranın egemenliğini sağlayan ya da kolaylaştıran şey budur, yani kara cahil, korkak ve her türlü dalkavukluğa açık, mutlak itaatkâr insanların varlığıdır.
Roger Bacon’a göre, insanların bilgisizliğinin ve onun hakikate erişememesinin dört temel nedeni vardır. Bunlardan ilk üçü yanlış otoriteye teslim olma, geleneğin etkisi, yaygın önyargılardır.
Dördüncü neden ise bilgisizliği gizlemedir.
Denilebilir ki Ortacağın evrensel kültüre yaptığı en büyük katkı üniversite olmuştur. Buna göre, Ortaçağa her bakımdan ait olan iki kurum vardır; bunlardan birincisi kiliseyse eğer, diğeri üniversitedir.
Reklam