Hepimiz pek çok seçeneğin arasından kendi yolumuzu seçebileceğimize inanırız. Ama seçimimizi bilinçsizce yaptığımızı söylemek belki de daha doğru olur. Sanırım ben yaptım ama artık biliyordum. Çünkü bunu sözlere dökebiliyordum. Fakat bunu kaderci anlamda söylemiyorum; durmaksızın seçimler yapıyoruz. Her gün aldığımız nefese, gözlerimizdeki ifadeye tekrar tekrar yaptığımız günlük hareketlere sanki içgüdülerimizle karar veriyoruz. Ve böylece bazılarımız kaçınılmaz bir biçimde, kendilerini kışın ortasında katsudon* paketiyle, tuhaf bir yerin çatısında, çamur gölünde yuvarlanırken bulur, sanki dünyanın en doğal şeyiymiş gibi karanlık gökyüzüne bakarlar.
(Katsudon: Japon yemeği.)