" İnsanlar durumlara ya da dış kuvvetlere yenilmiyorlar; yenilgi içeriden hücum ediyor, diye düşündüm. Son gücümü de kaybetmiştim. Bitmesini istemediğim ama acı çekmek ve savaşmak için gücümün yetmediği bir şey gözlerimin önünde sona eriyordu. İçimde yalnızca kasvetli bir ümitsizlik vardı. Belki bir gün bundan daha aydınlık, güneş ışığı ve çiçeklerle dolu bir yerde bu konu üzerinde sakince düşünebilecektim. Fakat o zaman çok geç olmuş olacaktı. "
Sayfa 92
Reklam
" Dünyanın benim menfaatim için olmadığını anladım. Bundan anlaşılacağı üzere çevremdeki hoş olan ve olmayan şeylerin ölçüsü değişmeyecekti. Bu bana bağlı değildi. Yapılacak en iyi şeyin bu belirsiz mutluluğu kabullenmek olduğu ortadaydı. "
Sayfa 82
"Kederin bitmek zorunda olmadığını, insanın buna karşın hayatına devam edebileceğini idrak edince güçlenmiştim. Çirkin belirsizliklerle yaşamak, bu muydu yetişkin olmanın anlamı? Sevmemiştim ama yaşama devam etmeyi kolaylaştırıyordu. Yalnızca bundan dolayı içim çok sıkkındı. Gökyüzünün batısında kasvetli bulutları ve günbatımının kırmızılığının onların üstüne yayılışını seyrettim.."
Sayfa 58