Bize bin yıl önce ezberletilmiş o aşk şarkılarını, nameleri, mektupları, destanları, masalları unutabilseydik aşka bu kadar önem atfeder miydik? Aşk dediğimiz şey sadece bir alışkanlık mıydı?
Yalnız kalma korkusu insan ruhunu bir tahtakurusu gibi yavaş yavaş kemiren en sinsi korkulardan biriydi. En nihayetinde hepimiz yalnızdık. Hastane odalarında, evlerdeki hasta yataklarında, ölürken ve mezarda... Yapayalnızdık
Artık sizden saklayacak bir şeyim yok. Bakın bana! Görün beni! Eleştirmek, yargılamak için bakmayın sadece, acımı da görün. Acımı görüyor musunuz gerçekten? Ah ne çok bedeller ödedim ben. Mutlu olmanın yolu mutlaka ağır bedeller ödemekten mi geçiyordu? Hayatın diyetini ödedim.