Zeynep Saygı
@Ahfaaheste
"Ah! Okul hayatının hiçe sayıldığı bir çeteye karışmak! Ne düş ama! Bir çeteyi çekici kılan nedir? Kendini kabul ettirmenin hazzıyla çeteye karışıp erimek. O şahane kimlik hayalleri! Her şey, eğitim dünyasının o mutlak tuhaflık duygusunu unutup yetişkinlerin o hor gören bakışlarından kaçıp kurtulmak için."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Erken yaşta kaçma isteğine kapılmıştım. Nereye? Aklım oldukça karışıktı. Kendimden kaçmak diyelim, ama gene de kendi içimde. Fakat başkaları tarafından kabul görecek bir ben'e doğru."
"Öğretmenler her şeyden çok, bu neşeli halimi eleştirirlerdi. Derslerdeki zayıflığa bir de küstahlık eklemek demekti bu. Bir tembelin gösterebileceği en ufak terbiye kuralı, uslu durmaktı. İdeali ise ölü doğmuş olmak. "
"İğneden korkmak, işte çok şeyi ifade eden bir metafor: Okul yıllarım boyunca, devasa iğnelerle silahlanmış ve içime o ağır yakıcı maddeyi çok iyi hatırladığım ellili yılların penisilinini, çocuk bedenine akıttıkları bir tür erimiş kurşunu, zerk etmekle görevlendirilmiş, Diafoirus'lar gibi karşıma dikiken öğretmenlerden kaçarak geçirdim. Ne olursa olsun, evet, korku bal gibi de okul hayatımın en büyük meselesiydi, ona ket vuran kilidiydi. Ve öğretmen olmamdaki telaşımın altında kötü öğrencilerimin söz konusu bu kilidi kırmaya çalışarak, bilginin geçmesi için bir şans yaratmak yatıyordu."
"Tarihi temelleri ya da sosyolojik bir nedeni olmadan, sevgisizlik yüzünden bu hale gelmemiş, kendine özgü bir tembel. Bir prototip."