Ne koyunlar gibi sayılmak Nehanu
Ne korku beklemek geceler boyu
Sürünmek, soğan soymak, bulaşık yıkamak
Fırça yemek komutandan başkaları yüzünden
Sensiz olmak kadar vurmuyor beni.
Bilirim ufukların sana imrendiğini
Binlerce ışık yılı maverasını; bilirim
Oysa iliklerime kadar işliyor bakışların
Günlerdir dinliyorum sesini doruklardan
Bir gün beyaz düşlerle kapına geleceğim
Bilirim; gene aynı kahra gömüleceğim
Sen mi bendesin; ben mi bende değilim, sende
Uzan, parmaklarıma bahtımın son baharı
Seni gördükten sonra terk ettim aynaları
Her sabah gemilerle açılıyorum sana
Her akşam parça parça dönüyorum sahile
Sanki çağırıyorsun zihnimi ufuklardan...