Gözlerine Bakarken
“Gözlerine bakarken,
güneşli bir toprak kokusu vuruyor başıma.
bir buğday tarlasında, ekinlerin içinde,
kayboluyorum…
Yeşil pırıltılarla uçsuz bucaksız bir uçurum,
Durup dinlenmeden değişen ebedi madde gibi gözlerin:
sırrını her gün bir parça veren.
fakat hiç bir zaman;
büsbütün teslim olmayacak olan…”
Ben seni düşündüğüm her yeri sevmişim.
Seni düşünürken yattığım yatağı,
yürüdüğüm yolu,
oturduğum koltuğu.
Ben hayatı seninle sevmişim.
Bu şehri, bu sokakları, dinlediğim şarkıları.
Seni düşünmek nefes almak gibi,
yemek yemek gibi bir şey olmuş artık.
Ben seni düşünmeyi sevmişim.
N. Hikmet