Yazar:
Zülfü Livaneli
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
196
Basım Tarihi:
Eylül 2013
İlk Yayın Tarihi:
1 Eylül 2009
Yayınevi:
Doğan Kitap
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786050916362
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
7 saatte bitirdiğim, soluksuz okuduğum bir eser. Öncelikle Livaneli Türk edebiyatında sevdiğim kalemlerden biridir ve şimdiye kadar okuyup da sevmediğim bir eseri olmadı. Henüz okumayanlar İçin “Son Ada” bence güzel bir başlangıç olur.
Kitaplarda siyaset okumayı hiç sevmiyor olmama rağmen asla sıkmayan, yormayan, buna rağmen vermek istediği mesajı ustalıkla verebilen harikulade bir kurgusu var.
Son ada, gerçek olamayacak kadar güzel olan, dünya cenneti, adı gibi; türünün son örneği bir ada.
Adalılar üzüntüyü, kavgayı, hatta yüksek sesi unutmuş, barış ve mutluluk içinde 40 hanelik bir cennette yaşarken, adadan birinin vefat etmesi ve bu adamın oğlu vasıtası ile adaya devlet başkanının yerleşmesiyle hikaye başlıyor.
İnsan doğası, yönetimle, otoriteyle, medeniyet adı altında çeşitli baskılarla ve dönüşümle ada adeta bir cehenneme evriliyor.
Doğayla ve hayvanlarla barış içinde yaşayan adalılar kendi cehennemlerini, yönetime boyun eğerek kendi elleriyle yaratıyorlar.
Kitap bana iyi insan ve kötü insan kavramını, iyiliği ve kötülüğü çok sorgulattı.
İnsan psikolojisini, doğal yapısını anlamak gerçekten imkansız.
Eseri okuduktan sonra bana hak vereceksiniz.
Tavsiye edeceğim ilk beş kitabın arasına girdi. Mutlaka okuyun.
İyiki De Okumuşum Detirtecek Bir Kitap
Küçük bir adada yaşayan küçük bir topluluk metaforu üzerinden yönetim, toplum psikolojisi, toplum mühendisliği simgesel olarak çok hoş bir şekilde hikayeleştirilmiş. Gözü yormayan ve aynı zamanda akıcı bir üslupla verdiği mesaj derinliğinin çok yüksek olması yazarın kaleminin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Her seviyeden okuyucuya hitap eden nadir eserlerden biri. Herkesin okumasını istediğim bir kitap. Olumsuz eleştiriler ve incelemeler böyle güzel eserlere ve yazarlara ulaşmada ciddi oranda engelliyor. Tavsiyem herkes kendisi okuyup karar versin. 
Son Ada yazarı tanımak için güzel bir kitap. Okuyup kendiniz karar verin.
Livaneli'ni eleştiren okurların incelemelerini de okudum. Acaba benim göremediğim, gözden kaçırdığım bir şey var mı diye. Malesef tutarlı bir eleştiri göremedim. Ağzına kalem sokan çok takipçili okurun uzun yazısı ve videosunun özetini şöyle bir örnek üzerinden izah edeyim.
"Sayfa 48 de şöyle bir cümle geçiyor; 'Lara kocasının yüzünün karardığını fark etti.' Oysa biz biliyoruz ki yeryüzünde siyah, beyaz, kahverengi ve kızıl renginde insanlar var. Bu bir ağaca ağaç demek gibi. Dolayısıyla Livaneli burada mantık hatasına düşmüş." Tüm olumsuz eleştirilerinin mantığı bu. Yani elinde tutarlı pek bi donesi yok.
Sonuç olarak eser kusursuz değil ama "şaha kalkmış bir atın ayağındaki çamura bakılmaz" sözü konuyu özetliyor.
Yaşar Kemal'e göre Zülfü Livaneli'nin büyük bir romancı olarak kendisini kabul ettirdiği romanıdır. Gerçekten de okurken bir dünya klasiği okuyormuş gibi hissettim. Yaşar Kemal'in de referansı ile
Canımm martılarr ♡ azıcık spoi içerebilir!1000Kitap
Son ada diye bahsi geçen yer küçük bir ada.. Adayı çok varlıklı bir adam satın alır ve sevdiği bir kaç dostunu da burada ev yapmaya ikna eder. Böylece kırk evden oluşan bir topluluk oluşur. Birbirleriyle çok iyi geçinen bu hane sahipleri haberleşme araçlarından uzak , birbiriyle yardimlasarak ve geçimlerini de adada yetişen çam fıstıklarını toplayıp satarak sağlamaktadır. Adanın en güzel tarafı da kuşkusuz martılardır.
Adaya eski devlet başkanının yerleşmesiyle adadaki huzur bozulur. Başkan adadaki koylara göz koymuş ve Martıların temizlenmesi gerektiğini söyler. Buralara 5 yıldızlı oteller yaptırıp, adayı zenginleştirmek ister. Tabi işler istediği gibi gitmez. Adada bu işe karşı çıkan 3-5 kişi dışında kimse başkana karşı çıkamaz ve martı katliamı başlar. Önce adanın o yeşilliklerini katlederler. Martıların üremesi ve tekrar tekrar geri gelmesiyle başkan yeni planlar yapmaya başlar ve her defasında daha büyük bir sorunla karşılaşır. Fakat adada artık ne dostluk kalmıştır ne de adanın eski huzurlu günlerinden eser..
Ah o martılarr, canımm martılar.. Kendi adaletini sağlayan ve kimin daha güçlü olduğunu belki de martılardan öğrenmeliyiz. Bu kitabı okurken de bitirdiğimde de hep günümüze uyarlayarak okumuştum. Seneler önce okunan ve ara ara okunabilecek, öğretici ve ders niteliğinde olan ender kitaplardan Son Ada
Zülfü Livaneli 'nin en iyi romanlarından biri ve kesinlikle okunmaya değer.. Keyifli okumalar diliyorum
İnsan yüreği çok karanlık, çok karmaşık...
Ne zaman Zülfü Livaneli kitaplarını okusam bana her zaman farklı dünyaların pencerelerini aralarken yaşanılan,yaşanmakta olan ve yaşanılacak olacak olan gerçeklerle yüzleştirir. Ve zaman geçer malesef günümüz şartlarında okuduklarımız bir bir kendini gösterir.:(
İnsanların doğaya saygısının yok oluşunu, ayak bastığı yeri paramparça edişini, yönetim adına bencilliği, faşizmi, demokrasi adı altında çevrilen kumpasları, bir insanın birçok kişinin yaşamını nasıl mahvedebileceğini okurken Zülfü Livaneli insan psikolojisi üzerine gözlem ve deneyimlerini Son Ada kitabında ustalıkla Yalın bir dille bizlere anlatıyor.
Demokrasi, eşitlik, adalet ve adaletsizlik üzerine bizleri sorgulatan bir eser.
Mutlaka okuma listenize ekleyin.
Keyifli okumalar.
Livaneli'nin bu muazzam eserini tam bir yıl önce bugün okudum ve açıkça söylemeliyim ki inceleme yazmak için tam bir yıl bekledim. Ne zaman bu kitap hakkında bir şeyler yazmaya kalksam sanki o an onu yazmam için zamanı değildii. Şu an buradayım çünkü o zamanı artık yakaladım.
Son Ada.. Sen benim için muazzam bir esersin. Son sığınak, Son umut ve Son insani köşesin... Seni okurken bambaşka bir dünyanın içinde yaşadım. Kelimelerinin içinde yüzerken hepsinin itinayla dizildiğini gördüm, o adanın manzarasını, martıların sonsuz çığlığını, yemyeşil palmiye ağaçlarının huzurunu ve denizin tuzlu kokusunun ta oralardan gelip bu rutubetli evimin duvarlarını paramparça edip içime işlediğini her kelimenin başında hissettim. Ta ki büyük beyaz vapur gelene kadar. O geldikten sonra bu insani köşe git gide kararmaya, ağaçlar rengini kaybetmeye ve martılar eskisi gibi huzurlu çığlıklarını atmamaya başlayana dek...
Beni affet Son Ada. Sayfaları çevirirken tüm olan bu kötülüklere engel olamadığım, seni koruyamadığım ve sadece her sayfada gittikçe yok olduğun için, beni affet. İsterdim ki seni daha fazla güzelleştirebilmek, seni olduğun gibi daha fazla sevebilmek. Fakat ben seni hep olduğun gibi ve ilk sayfalarda okuduğum gibi, ilk tanıdığım gibi seveceğim.
Hep kalbimin bir köşesinde seni ilk güzelliğinle hatırlayacağım.
Hoşça kal, ilk ve bir daha hiçbir yerde tanıyamayacağım SON ADA. Seni iyi ki okumuşum.
Zülfü Livaneli Son Ada
İncelemeyle karışık özet (spoiler)1000Kitap
Bu buradaki ilk incelemem. Bundan sonrası da gelir diye umuyorum. Kitap biter bitmez sıcağı sıcağına incelememi (hatta özet sayılabilir) girmek istedim ki sonradan unutulmasın. Bu roman
Son AdaZülfü Livaneli den okuduğum ilk kitap ve aynı zamanda ilk inceleme yazma denemem. Son Ada, ütopyanın nasıl distopyaya dönüştüğünü anlatıyor. Kitap, yalın ve akıcı bir dille yazılmış, okurken hiç sıkılmadım.
İlk başta ütopik bir roman gibi görünse de olayların gidişatı bunun bir distopya olduğunu gösteriyor. Ada halkı, dostça ve eşit bir düzen içinde yaşarken, Başkan’ın gelişiyle her şey değişiyor. Halkı nasıl kutuplaştırdığını, demokrasiyi kullanarak baskıcı bir yönetim kurduğunu görüyoruz. Kimse değişimlere karşı koyamıyor ve Cennet Ada, zamanla Cehennem Adaya dönüşüyor.
Martılara açılan savaşta, martıların nasıl karşılık verdiği anlatılır. Belki de bu martılar, halkın olmak istediği ve yapmak istedikleridir; yani ada halkının iç dünyasını yansıtıyordur. (Yazar bunu böyle ifade etmiyor ama okuduğumda böyle bir benzetme yaptım.)
Roman, bana 
Hayvan Çiftliği ’ni de anımsattı; Başkan, Orwell’in domuzlarını, ada halkı ise çiftlik hayvanlarını andırıyor.Edebiyat
Beslendiğimiz kaynaklar önemliEdebiyat
Roman, gözlerden uzak, huzur dolu bir adada yaşayan bir grup insanın, eski bir devlet başkanının adaya yerleşmesiyle değişen hayatlarını anlatır. Adadaki doğal denge ve insani ilişkiler, liderin müdahaleleriyle bozulmaya başlar. Sonunda ada bir kaos ortamına sürüklenir, huzur yerini çatışmaya bırakır.
Merhabalar herkese... Harika bir Zülfü Livaneli klasiği okuduğumu söyleyebilirim. Bu kitabı neden bu kadar geç okuduğum hakkında hiçbir fikrim yok. Keşke daha önce okumuş olsaydım. Konusu, anlatımı ve derin anlamıyla adeta insanı vuruyor ve çok etkiliyor. Kitap ilerledikçe ve hatta ilk satırlarından itibaren okuru içine çekiyor. İnsan doğasına yapılan vurgular ve iyilik kötülük kavramlarının irdelenmesi romana apayrı bir boyut katmış. Tüm okurlara tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Kitaplarla kalın.
Sevgiyle.<3
Yazar Hakkında
Zülfü LivaneliYazar · 40 kitap
Zülfü Livaneli, Türk müzisyen, senarist, politikacı, yazar ve yönetmendir.
İlk yılları
Tam adı Ömer Zülfü Livanelioğlu’olup, aslen Artvin’in Yusufeli ilçesinden olan Livanelioğlu ailesinin büyük dedeleri Ömer Efendi 93 Harbi’nde Artvin’in Ermeni ve Rus işgaline uğraması üzerine Erzurum’a gelerek Ahmet Muhtar Paşa’nın ordusuna katılmıştır.
Ömer Efendi Harput Redif Taburu’na mülazım rütbesiyle atanır. Daha sonra burada çıkan çatışmada şehit düşer. Ömer Efendi’nin tek oğlu olan Zülfü Efendi, Türkiye’nin muhtelif yerlerinde sorgu hakimi olarak görev yapar. Soyadı Kanunu çıktığında babasının geldiği Artvin/Yusufeli/Livane Sancağına izafeten Livanelioğlu soyadını alır. Zülfü Efendi’nin erkek çocuklarından üçü de hakim olmuştur. En büyükleri ve Zülfü Livaneli'nin babası olan Mustafa Sabri Livanelioğlu, Yargıtay Başkanlığı’na kadar yükselmiştir.
Kariyeri
Ankara Cumhuriyet Lisesi mezunudur. Daha sonraki tarihlerde ABD Fairfax Konservatuarı'nı bitirmiştir. Zülfü Livanelioğlu bağlama çalmayı teyzesi Nazmiye (Türeli) Yücel'in eşi olan eniştesi Turhan Yücel'den Ilgın'da yaşadığı yıllarda ve yaz tatillerinde öğrendiğinde, eniştesi Turhan bey'in kendisine hayatını değiştirecek bir sermayeyi hediye ettiğinden haberi yoktu.
Zülfü Livaneli, müziği ile birçok ulusal ve uluslararası ödül aldı ve eserleri Joan Baez, Maria Farantouri, Maria del Mar Bonet, Leman Sam gibi onlarca yerli ve yabancı sanatçı tarafından yorumlandı. Kültür, sanat ve politika alanında Türkiye’nin önemli isimlerinden birisi olan sanatçı, sanat yaşamı boyunca 300'e yakın besteye ve 30 film müziğine imzasını attı.
Türkiye'den ansızın ayrılarak İsveç'e sürgün yıllarında bulaşıkçıklık dahil muhtelif işlerde çalışan Livaneli'nin en büyük arzusu bir gün Türkan Şoray ile tanışabilmek ve o zaman Türkiye'de suçlanan kişilerin uğrak yeri haline gelen İsveç'te bulunan ünlü yazar, gazeteci veya şairlerle karşılaşabilmekti.
Bugüne kadar dört uzun metrajlı film yönetti: "Yer Demir Gök Bakır", "Sis", "Şahmaran" ve "Veda". Valencia Film Festivali'nde "Altın Palmiye" ve 1989'da Montpelier Film Festivali'nde "AltınAntigone" ödülüne layık görüldü. "Sis", "En iyi Avrupa Film Ödülü"ne aday gösterildi. Sanatçının filmleri Türkiye, ABD, Fransa, Almanya, İsviçre ve Japonya'da gösterime girdi ve BBC, WDR, İspanya, Kanada ve Japon televizyonları gibi birçok televizyon şirketine satıldı.
Ekim 1986'da Cengiz Aytmatov'un daveti üzerine Federico Major, Yaşar Kemal, Arthur Miller ve diğer ünlü sanatçı ve düşünürlerin katıldığı Kırgızistan ve daha sonra Wengen, Granada ve Mexico City'de toplanan Issyk-Kul Forumu'nda yer aldı.
Livaneli, Elia Kazan, Jack Lang, Vanessa Redgrave, Arthur Miller, Mikhail Gorbaçov, Mikis Theodorakis gibi ünlü kişilerle birlikte dünya kültürünün ilerlemesi ve dünya sanatlarının gelişmesine katkıda bulunmak üzere çalışmalarda bulundu.
1996 yılında Paris’te merkezi bulunan UNESCO (Birleşmiş Milletlerin Eğitim Kültür Bilim Kurulu) tarafından büyükelçilik verilen sanatçı Livaneli, 1978 yılında yaptığı "Nazım Türküsü" adlı albümde Nazım Hikmet'in şiirlerinden bestelediği şarkıları bir araya getirdi.
"Arafatta bir çocuk", "Geçmişten Geleceğe Türküler", "Sis", "Orta Zekalılar Cenneti", "Diktatör ile Palyaço", "Sosyalizm öldü mü", "Engereğin Gözündeki Kamaşma" ve "Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm" ve "Mutluluk" ve Leyla'nın Evi, Sevdalim Hayat, Son Ada ve Sanat Uzun, Hayat Kisa, Serenad kitaplarının yazarı olan Livaneli, hâlen Vatan Gazetesi'nde köşe yazarlığına devam etmektedir. Sanatçı uluslararası kültür çevrelerinde tanınmakta ve saygı görmektedir.
Ömer Zülfü Livaneli Ülker Hanım'la evlidir ve bir kızı vardır. Kızı Aylin Livaneli eğitimi ve yaptığı pek çok işten sonra müzik ile ilgilenmiş. 5 albüme imza atmıştır. Müziğe ara veren Aylin Livaneli şuan yurt dışında ekonomi üzerine eğitim almaktadır. Yayınlanmış 3 kitabı bulunmaktadır. Livaneli vejetaryendir.
19 Mayıs 1997 tarihinde, Ankara Hipodrom meydanında verdiği konsere 500.000 kişinin katılmasıyla Türkiye'nin en büyük konserini gerçekleştirme ünvanını kazanmıştır.
Siyasi kariyeri
Livaneli 1994 yerel seçimlerinde, Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na aday oldu. Anavatan Partisi'nin adayı İlhan Kesici, Refah Partisi'nin adayı Recep Tayyip Erdoğan ve Doğru Yol Partisi'nin adayının Bedrettin Dalan olduğu çekişmeli seçim sürecinde oyların %20,30'unu alan Livaneli üçüncü geldi. Erdoğan ise %25,19'luk bir oranla Belediye Başkanı seçildi. Livaneli, 2002 genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'den İstanbul milletvekili seçildi. Partinin 13. Olağanüstü Kurultayı'nda yeter sayıda imza bulamadığı için genel başkan adayı olamadı ve parti yönetimini ağır şekilde suçlayarak istifa etti. Livaneli, istifasını açıklarken şunları söyledi:
"CHP yönetimi, Atatürk'ün laik, devrimci, halkçı, çağdaş ve reformcu çizgisini 21. yüzyıla taşıyamadığı için ülkemizi içinden çıkılması güç bir siyasi karmaşaya sürükledi. Bu büyük tarihsel ve siyasi kaymayı engelleyebilmek ve CHP'yi özündeki devrimci, reformcu ilkelere tekrar kavuşturabilmek için, parti içinde her düzeyde büyük çaba harcadım. Ama ne yazık ki bu çabalar da diğerleri gibi sonuçsuz kaldı. Partideki muhalif fikir ve kişileri yok etme alışkanlığı, bu kurultaydan sonra da bir kıyıma dönüşerek devam ediyor. CHP içinde kalarak mücadele etme yolları artık tükendi. Parti, örneği görülmemiş bir şekilde antidemokratik ve oligarşik bir yapıya dönüştürüldü."
