Puan
8.610 üzerinden
7 saatte bitirdiğim, soluksuz okuduğum bir eser. Öncelikle Livaneli Türk edebiyatında sevdiğim kalemlerden biridir ve şimdiye kadar okuyup da sevmediğim bir eseri olmadı. Henüz okumayanlar İçin “Son Ada” bence güzel bir başlangıç olur.
Kitaplarda siyaset okumayı hiç sevmiyor olmama rağmen asla sıkmayan, yormayan, buna rağmen vermek istediği mesajı ustalıkla verebilen harikulade bir kurgusu var.
Son ada, gerçek olamayacak kadar güzel olan, dünya cenneti, adı gibi; türünün son örneği bir ada.
Adalılar üzüntüyü, kavgayı, hatta yüksek sesi unutmuş, barış ve mutluluk içinde 40 hanelik bir cennette yaşarken, adadan birinin vefat etmesi ve bu adamın oğlu vasıtası ile adaya devlet başkanının yerleşmesiyle hikaye başlıyor.
İnsan doğası, yönetimle, otoriteyle, medeniyet adı altında çeşitli baskılarla ve dönüşümle ada adeta bir cehenneme evriliyor.
Doğayla ve hayvanlarla barış içinde yaşayan adalılar kendi cehennemlerini, yönetime boyun eğerek kendi elleriyle yaratıyorlar.
Kitap bana iyi insan ve kötü insan kavramını, iyiliği ve kötülüğü çok sorgulattı.
İnsan psikolojisini, doğal yapısını anlamak gerçekten imkansız.
Eseri okuduktan sonra bana hak vereceksiniz.
Tavsiye edeceğim ilk beş kitabın arasına girdi. Mutlaka okuyun.
İyiki De Okumuşum Detirtecek Bir Kitap
Küçük bir adada yaşayan küçük bir topluluk metaforu üzerinden yönetim, toplum psikolojisi, toplum mühendisliği simgesel olarak çok hoş bir şekilde hikayeleştirilmiş. Gözü yormayan ve aynı zamanda akıcı bir üslupla verdiği mesaj derinliğinin çok yüksek olması yazarın kaleminin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Her seviyeden okuyucuya hitap eden nadir eserlerden biri. Herkesin okumasını istediğim bir kitap. Olumsuz eleştiriler ve incelemeler böyle güzel eserlere ve yazarlara ulaşmada ciddi oranda engelliyor. Tavsiyem herkes kendisi okuyup karar versin. 
Son Ada yazarı tanımak için güzel bir kitap. Okuyup kendiniz karar verin.
Livaneli'ni eleştiren okurların incelemelerini de okudum. Acaba benim göremediğim, gözden kaçırdığım bir şey var mı diye. Malesef tutarlı bir eleştiri göremedim. Ağzına kalem sokan çok takipçili okurun uzun yazısı ve videosunun özetini şöyle bir örnek üzerinden izah edeyim.
"Sayfa 48 de şöyle bir cümle geçiyor; 'Lara kocasının yüzünün karardığını fark etti.' Oysa biz biliyoruz ki yeryüzünde siyah, beyaz, kahverengi ve kızıl renginde insanlar var. Bu bir ağaca ağaç demek gibi. Dolayısıyla Livaneli burada mantık hatasına düşmüş." Tüm olumsuz eleştirilerinin mantığı bu. Yani elinde tutarlı pek bi donesi yok.
Sonuç olarak eser kusursuz değil ama "şaha kalkmış bir atın ayağındaki çamura bakılmaz" sözü konuyu özetliyor.
Son Ada yazarı tanımak için güzel bir kitap. Okuyup kendiniz karar verin.
Livaneli'ni eleştiren okurların incelemelerini de okudum. Acaba benim göremediğim, gözden kaçırdığım bir şey var mı diye. Malesef tutarlı bir eleştiri göremedim. Ağzına kalem sokan çok takipçili okurun uzun yazısı ve videosunun özetini şöyle bir örnek üzerinden izah edeyim.
"Sayfa 48 de şöyle bir cümle geçiyor; 'Lara kocasının yüzünün karardığını fark etti.' Oysa biz biliyoruz ki yeryüzünde siyah, beyaz, kahverengi ve kızıl renginde insanlar var. Bu bir ağaca ağaç demek gibi. Dolayısıyla Livaneli burada mantık hatasına düşmüş." Tüm olumsuz eleştirilerinin mantığı bu. Yani elinde tutarlı pek bi donesi yok.
Sonuç olarak eser kusursuz değil ama "şaha kalkmış bir atın ayağındaki çamura bakılmaz" sözü konuyu özetliyor.
Yaşar Kemal'e göre Zülfü Livaneli'nin büyük bir romancı olarak kendisini kabul ettirdiği romanıdır. Gerçekten de okurken bir dünya klasiği okuyormuş gibi hissettim. Yaşar Kemal'in de referansı ile son derece beğendiğim bir kitap oldu kendileri.
Son Ada, konu olarak bir ütopyanın distopyaya dönüşme hikayesini anlatıyor. Yazarın kitaptaki tabiri ile Son Ada, son sığınak, son insani köşedir ve sakinlerinin tek istediği bu dinginliğin bozulmamasıdır. Fakat bir gün adalarına "başkan" isminde eski bir albayın gelmesiyle işler hiç de istedikleri gibi gitmemeye başlar. Bu "başkan" önce adanın huzurunu ve sessizliğini bozar ve daha sonra yönetimi ele geçirerek ada sakinlerine diktatör bir şekilde hükmetmeye başlar. Konuya ilişkin bu kadar bilgi vermek yeterli diye düşünüyorum.
Bu kısımdan sonraki anlatacaklarım ise bir kısım "spoiler" özelliği gösterebilir. Bu sebeple dikkatli okunmalıdır.
Zülfü Livaneli kitap boyunca ada sakinlerinin başkana karşı direnç gösterememesini eleştiriyor. Ada sakinleri birçok yerde haksız olduklarını bildikleri başkana karşı gelip baş kaldıramıyorlar. Protesto dahi etmiyorlar. Yavaş yavaş da başkanın diktatörlüğü perçinlenmiş oluyor, halkın bu kabullenişi karşısında. Kitabın 52. sayfasında yer alan şu alıntı aslında bu bahsettiğim konuyu özetliyor:
"Şimdi geriye dönüp baktığım zaman, bu tavrımızın aşırı bir tembellikten, uyuşmuşluktan kaynaklandığını açıkça görebiliyorum. Hiçbir şeyi protesto etmiyorduk, karşı çıkmıyorduk. "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın!" diyor ama yılanın bize de dokunacağını hesap edemiyorduk."
Bir haksızlığa karşı çıkmak veya zulme karşı gelmek için illa yılanın bize dokunması gerekmiyor. Montesquieu'nun dediği gibi " Bir tek kişiye yapılan bir haksızlık, bütün topluma yönelmiş bir tehdittir."
Kitapta bazı karakterler
Canımm martılarr ♡ azıcık spoi içerebilir!1000Kitap
Son ada diye bahsi geçen yer küçük bir ada.. Adayı çok varlıklı bir adam satın alır ve sevdiği bir kaç dostunu da burada ev yapmaya ikna eder. Böylece kırk evden oluşan bir topluluk oluşur. Birbirleriyle çok iyi geçinen bu hane sahipleri haberleşme araçlarından uzak , birbiriyle yardimlasarak ve geçimlerini de adada yetişen çam fıstıklarını toplayıp satarak sağlamaktadır. Adanın en güzel tarafı da kuşkusuz martılardır.
Adaya eski devlet başkanının yerleşmesiyle adadaki huzur bozulur. Başkan adadaki koylara göz koymuş ve Martıların temizlenmesi gerektiğini söyler. Buralara 5 yıldızlı oteller yaptırıp, adayı zenginleştirmek ister. Tabi işler istediği gibi gitmez. Adada bu işe karşı çıkan 3-5 kişi dışında kimse başkana karşı çıkamaz ve martı katliamı başlar. Önce adanın o yeşilliklerini katlederler. Martıların üremesi ve tekrar tekrar geri gelmesiyle başkan yeni planlar yapmaya başlar ve her defasında daha büyük bir sorunla karşılaşır. Fakat adada artık ne dostluk kalmıştır ne de adanın eski huzurlu günlerinden eser..
Ah o martılarr, canımm martılar.. Kendi adaletini sağlayan ve kimin daha güçlü olduğunu belki de martılardan öğrenmeliyiz. Bu kitabı okurken de bitirdiğimde de hep günümüze uyarlayarak okumuştum. Seneler önce okunan ve ara ara okunabilecek, öğretici ve ders niteliğinde olan ender kitaplardan Son Ada
Zülfü Livaneli 'nin en iyi romanlarından biri ve kesinlikle okunmaya değer.. Keyifli okumalar diliyorum
Son Ada
Zülfü Livaneli 'nin en iyi romanlarından biri ve kesinlikle okunmaya değer.. Keyifli okumalar diliyorumİnsan yüreği çok karanlık, çok karmaşık...
Ne zaman Zülfü Livaneli kitaplarını okusam bana her zaman farklı dünyaların pencerelerini aralarken yaşanılan,yaşanmakta olan ve yaşanılacak olacak olan gerçeklerle yüzleştirir. Ve zaman geçer malesef günümüz şartlarında okuduklarımız bir bir kendini gösterir.:(
İnsanların doğaya saygısının yok oluşunu, ayak bastığı yeri paramparça edişini, yönetim adına bencilliği, faşizmi, demokrasi adı altında çevrilen kumpasları, bir insanın birçok kişinin yaşamını nasıl mahvedebileceğini okurken Zülfü Livaneli insan psikolojisi üzerine gözlem ve deneyimlerini Son Ada kitabında ustalıkla Yalın bir dille bizlere anlatıyor.
Demokrasi, eşitlik, adalet ve adaletsizlik üzerine bizleri sorgulatan bir eser.
Mutlaka okuma listenize ekleyin.
Keyifli okumalar.
Zülfü Livaneli insan psikolojisi üzerine gözlem ve deneyimlerini Son Ada kitabında ustalıkla Yalın bir dille bizlere anlatıyor.
Demokrasi, eşitlik, adalet ve adaletsizlik üzerine bizleri sorgulatan bir eser.
Mutlaka okuma listenize ekleyin.
Keyifli okumalar.