Ölüm bütün gün odasından çıkmadı, kahvaltısını da, öğle yemeğini de, akşam yemeğini de hep odasında yedi. Geç vakitlere kadar televizyon izledi. Sonra ışığı söndürdü ve yatağına girdi. Uyumadı. Zira ölüm hiç uyumaz.
Nice mutlu yıllara demeyeceğim, çünkü değişen birşey yok. Günler aynı, insanlar aynı, yalanlar aynı, dekorlar ve sahneler aynı, kandırılanlar aynı. Ve yine aynı olacak; sahte kahkahalar, sıra dışı böğürmeler... İyi kusmalar!..
Bukowski