Ahmet Durmaz
@Ahodurmaz
Elektrik & Elektronik Mühendisi
Ankara
Ankara, 20 Temmuz 2001
20 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İçimdeki Son
Bugün, seni içimde bitiriyorum. Artık geçmişin gölgesinde yaşamayacağım. Seninle ilgili düşüncelerim, duygularım artık beni esir almaktan çıktı. İlerlemek için bu adımı atıyorum. Belki bir gün, zamanla, bu satırları okurken bile içimde bir burukluk olmayacak. Şimdi kendime dönüp, kendi hayatımı yaşamak istiyorum. Bu kararla birlikte, içimdeki huzursuzluğu ve acıyı geride bırakıyorum. Artık seni düşünmekle vakit harcamak istemiyorum. Bugün, seni içimde bitiriyorum...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mutluluk diye birşey yok!!!Düşünce
Bana sorarsanız tam bir mutluluk yoktur bu hayatta. Yani nasıl desen herkesin kendine göre bir derdi vardır. Kime sorsan hep bişeyler yarım, hep bi seyler eksiktir. Hani demis ya adam, "kiminin ekmeği bayattır, kimininse parlantası ufak". Bana da sorsan yarım bir battaniye gibidir hayat. Ustünü çekersin, ayakların üşür: ayaklarını çekersin, kolların üşür. Ne tarafa çekersen çek,hep bi tarafın açıkta kalır"
Bazı şeyler hiç geçmiyor.
Bazı acılar,
Bazı yaralar,
Bazı yaşanmışlıklar.
İçinde kalıyor, bir yerlerde duruyor yer, zaman, mekan ayırt etmeden hep seninle ve canını yakıyor. Ne halden anlama, ne biraz olsun kibarlık var, biniyor da biniyor tepene adabı muaşeretten nasibini almamışlar.
Geçmesi gereken o kadar çok şey var ki! Mesela zaman, mesela geçmiş ama dönüp bakıyorsun ne zaman geçmiş ne de "geçmiş." Oysa nefes almaya ihtiyacın var; Atmosfere de taşınsan kar etmiyor, geçmesi gereken "geçmiş" bir türlü geçmiyor ve düğümleniyor boğazına nefes aldırmıyor. Mutluluk diye bir şey yok bence! Mutlu olduğuna inanmak var. Bir de ümit etmek var. Ve iyi ki var. Yoksa hiç iç açıcı değil "elimizde kalan dallar" ve onca iyi niyetimize rağmen avucumuzda ki kocaman-kocaman "sıfırlar!" Hani sıfır etkisiz elemandı? Madem öyle; hayatımıza nasıl bu denli etki edip, hayal kırıklığı yaşatıyor gözümüzde "sıfırlananlar."
"-Neyse... Üzülebiliriz, kırılabiliriz ama hiçbir zaman yenilgiyi kabul edip; sendelememizi bekleyenleri güldürmeyeceğiz.
Cam kenarı kafasındaki düşüncelerde boğulmak isteyenlerin, bitişlere ya da başlangıçlara alışamayanların, aklındaki çelişkilerden kurtulmak isteyenlerin yeridir. Herkes cam kenarı olsun diye israr etmez öyle, koridor tarafı da yeter kimilerine. Onlar dışarıyı izlemek için çabalamazlar, başka şeylerle uğraşırlar. Ama cam kenarına
oturduğunda dışarıyı