Yaşamın, havaya attığımız beş topla oynanan bir oyun olduğunu düşünelim. Bu toplar işimiz, ailemiz, sağlığımız, dostluklarımız ve benliğimizdir. Bunların içinde yalnızca işimiz lastik toptur, düşürürsek zıplatabiliriz
Ancak diğer dördü camdan yapılmıştır;düşerse kırılır, yerine konamazlar. Bunu fark etmeli ve yaşamımızı bu dengeye göre kurmalıyız. Ama hepimiz o lastik topu tutabilmek uğruna diğerlerini kırıp dökmüyor muyuz?