İnsan bir kez kendini buldu mu bu dünyada kaybedecek hiçbir şeyi yok demektir. Ve insan bir kez olsun içindeki insana dokundu mu tüm insanlara dokunabileceğini tüm kalbiyle biliyor demektir.
Bu şekilde binlerce insanı mutlu ettiğimi düşünüyor ve ufak şeylerden nasıl mutlu olabileceğimi idrak ediyordum. Bunun için insanın önce kalbini sonra kendini dışarı açması yetip artıyordu. İçindeki tüm güzel duygular diğer insanlara aktarılıyordu âdeta.