Şimdi benim bir han avlusunda
Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam,
Soluyorsa başı önde yorgunluktan;
Bil ki senin hep böyle umarsız,
Yarını göze alamayışından.
İşte bunun için sevmiycem seni.
Buğün kendimi karaya vurmuş bir balık gibi hissediyorum....
Avazı çıktığı kadar bağırmak isteyen doğum sancısında bir kadın.
Küf kokulu parmaklıklara bakan hücre mahkumu...belkide....
Akıl hastanesindeki bir delinin bile benden özgürdür düşünceleri.,hiçliğime içiyorum.bu gece....