Yorma kendini..

Bu yaşıma geldim içimde bir çocuk hala Sevgiler bekliyor sürekli senden.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Ve bırakıp gittiğinde Bir küçük boşluk kalsın Bir yalnızlık işareti İşleyen ta içime......
Şimdi benim bir han avlusunda Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam, Soluyorsa başı önde yorgunluktan; Bil ki senin hep böyle umarsız, Yarını göze alamayışından. İşte bunun için sevmiycem seni.
Buğün kendimi karaya vurmuş bir balık gibi hissediyorum.... Avazı çıktığı kadar bağırmak isteyen doğum sancısında bir kadın. Küf kokulu parmaklıklara bakan hücre mahkumu...belkide.... Akıl hastanesindeki bir delinin bile benden özgürdür düşünceleri.,hiçliğime içiyorum.bu gece....
Sen yoğun sis içinde sesi duyulan, uzak çandın bir zaman