Bir Acıya Kiracı
Metin AltıokYazar:
Metin Altıok
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
444
Basım Tarihi:
Eylül 2022
İlk Yayın Tarihi:
2000
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
ISBN:
9786054764112
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir Acıya Kiracı - Metin Altıok (Siz giderken ben ölüyordum!)Şiir
Siz bu incelemeyi okurken ben çok uzaklarda olacağım!
(Şaka şaka, kitabın son sayfaları berbere denk geldi, sıramı beklerken incelememi yazıyorum.)
Madımak'ın Yakamadığı, Yakamasada Öldürdüğü ŞairŞiir
Deniz gibi derin hem sessiz bir ruhtur o. Dalgaları duyulacak kadar güçlüdür.
Yıkıcı şiirleri yoktur. Ama onun başına yıkmışlardr sessiz bir ölümü.
Dünyayı incitmeden görebilenlerin şairdir bence. Her bir kelimesi hem bir nefes hem de bir yankıdır. Başına gelecekleride hissetmiş olsa gerek ki,
Ey otel; ülkemin ta kendisisin sen benim!
der bir dizesinde. Yanacak ateşi yıllar önce bir köz gibi taşımış satırlarında,
" Sımsıkı tutmak avucunda bir közü."
O acı günleri bırakırken ardında,
"Kül size kaldı, rüzgâr benimledir" der.
Şiirlerindeki sessizlik gibi sessizce olur gidişide. Vedası eksik bir şairdir.
Bir bad'ı sâbâ hayali kuran anadoluda rüzgarlar sert eser. Sivasın havasını bilen bilir ayazı ayazdır. Temmuzda ayaz vurur mu,vurur bu coğrafyada.
"Hangi suç taşır cezasını yanında?"
Sahi kim suçluydu, Hâbil mi, Kâbil mi?
İlk taşı kim atmıştı? Taşın bile ruhu vardır diyen Animistler bu taşları tanır mıydı?
Bir anadolu türküsünde der ki, çağrışır bülbüller gelmiyor bağban. Gülden anlamayanlara yolu düşmüşse payına harlı bir nâr düşer.
Bir şair ölünce ardından şiirleri okunurmuş, okuyun Kuşlu Gazeli. Kuşlar konsun mezarlardan yükselen baharlarımıza
Bu arada Mazlum Çimende güzel söyler ama İlkay Akkaya sesine konan kuşlar başkadıryoutu.be/lcaq5bB2Vdo?si=...
Kalbin Derinliklerine Yolculukİnsan ve Duygular
Altıok’un dizeleriyle ilk buluştuğum anda içimde bir sızı hissettim; öyle derin, öyle insani bir acı ki, kendi ruhumun karanlık köşelerini aydınlatıyordu. Okudukça kendi kırıklıklarımı hatırladım; kayıplarımı, sessiz çığlıklarımı ve anlatamadığım acılarımı. Her mısra, hem bir teselli hem de bir ayna gibiydi; sanki benim yaşadığım duygular, bir başkasının kelimeleriyle görünür olmuştu.
Kitap bana acının yalnızca bir yük olmadığını, aynı zamanda insanın kendini tanımasının, derinleşmesinin ve büyümesinin bir yolu olduğunu öğretti. Her şiir, hayatımda bastığım ince buzların çatlaması gibi hissettirdi; kırılgan ama bir o kadar da gerçeğe dokunan. Altıok’un üslubu, doğrudan kalbime işledi; okudukça nefesimin kesildiğini, gözlerimin dolduğunu fark ettim.
Bazen bir sayfa okudum ve durup kendi geçmişime baktım; kaybettiğim dostluklara, unutulmuş aşklara, suskun bırakılmış acılara. Ve sonra fark ettim ki, insan acısıyla büyür, acısı kadar derinleşir. Altıok bana, acının yalnızca bir yük değil, bir öğretmen olduğunu gösterdi; çünkü acı, insanın empati kapasitesini, yaşamı kavrayışını ve kendi ruhuna olan farkındalığını arttırıyordu.
Okurken aynı zamanda yaşadığım güzellikleri de fark ettim; küçük bir gülüş, bir dokunuş, bir günbatımı… Acının varlığı, güzelliğin kıymetini daha da belirgin kılıyordu. Bu kitap, bana hem acıyı hem de yaşamı aynı anda hissettirdi; geçmişin gölgelerini ve şimdinin ışığını bir araya getirdi. Altıok’un dizelerinde kaybolmak, kendi iç dünyamla yeniden karşılaşmaktı.
Gönlümün göğüne yerleşen şair Metin AltıokEdebiyat
Eğer sizi tanısaydım parmaklarımı hafifçe kapatıp, elimi yüzüme dayayıp, kuvvetle muhtemel anlattıklarınızla dalıp giderdim. Sesiniz de anlattıklarınız gibi miydi?
Bahçemde kuşlar öterken,
Aşkın Ötesinde Bir Melankoli Kuşatması·444 syf.·
5/10
2026 32. kitabı
Metin Altıok’un kült eseri Bir Acıya Kiracı’yı bitirdiğimde elimde kalan tek şey, sadece güzel dizeler değil; aynı zamanda ruhuma çöken ağır ve gri bir duman bulutu oldu. Kitaba başlarken "biraz aşk, biraz duygu" bekliyordum ama karşılaştığım şey, aşkın çok ötesinde, adeta ölümle randevulaşmış bir zihnin dışavurumu gibiydi.
Aşk teması her ne kadar merkezde gibi görünse de, satır aralarında sürekli kendini hatırlatan bir ölüm ve veda hissi var. Hatta dürüst olmak gerekirse, bazı bölümlerdeki o aşırı hüzünlü ve kaderci hava, samimiyetten ziyade bir "formül" gibi hissettiriyor; insanı içine çekmek yerine bazen yorup uzaklaştırıyor.
Dizeler kuşkusuz estetik bir işçilik ürünü ancak bu kadar yoğun bir keder, şiiri bir noktadan sonra tekdüze bir hale getirmiş. Benim için bu kitap; güzel bir duygudan ziyade, insanın içini fazlasıyla karartan, dozajı biraz kaçmış bir hüzün yolculuğuydu.
Gürültüsüz ama kalıcı bir sızı bırakır.·444 syf.·
9/10
2026 41. kitabı
Metin Altıok’un “Bir Acıya Kiracı” kitabı, hoş bir tavsiye üzerine edindiğim bu kitap, okuru bir şiir kitabından çok bir iç hesaplaşmanın içine çeker. Bu kitapta acı, gelip geçici bir duygu değil; adeta insanın içinde oda tutmuş, yerleşmiş, eşyalarını bile yerleştirmiş bir varlık gibi anlatılır. Altıok’un en güçlü yanı da burada ortaya çıkar: acıyı dramatize etmez, onu gündelik hayatın doğal bir parçası gibi sade ama derin bir dille işler.
Şiirlerde ilk bakışta dingin bir ton hissedilir; fakat satırlar ilerledikçe bu dinginliğin altında ağır bir kırılganlık olduğu fark edilir. Şair, yüksek sesle bağırmaz, aksine alçak bir sesle konuşur—ama bu fısıltı, okurun içinde uzun süre yankı yapar. Özellikle yokluk, eksiklik ve varlık arasındaki ince çizgide gezinen imgeler, okuyucuya sürekli bir “tamamlanmamışlık” hissi verir. Bu da kitabın en çarpıcı etkilerinden biridir.
Altıok’un dili süssüzdür ama bu sadelik aldatıcıdır. Her kelime yerli yerindedir ve çoğu zaman bir dize, bir paragrafın anlatabileceğinden fazlasını yüklenir. Onun şiirlerinde anlam doğrudan verilmez; okurun zihninde yavaş yavaş oluşur. Bu yüzden kitap hızlı okunmaz—okunmamalıdır da. Her şiir, sindirilmeyi bekleyen küçük bir iç sarsıntıdır.
Kitabın en özgün taraflarından biri de acıyı yalnızlıkla değil, alışkanlıkla ilişkilendirmesidir. Acı burada yabancı değil, tanıdık bir misafir gibidir. Hatta zamanla onunla yaşamayı öğrenen bir insanın ruh hali sezilir. Bu yaklaşım, kitabı klasik melankoli şiirlerinden ayırır ve daha derin, daha varoluşsal bir noktaya taşır.
Sen bugünden yarına
Birazcık umut sakla.
Yarın farklıdır bugünden,
Adı değişir hiç olmazsa.
Sen bugünden yarına
Birazcık umut sakla.
Gün bitti sevdiceğim;
Geriye kalan posa.
Çok sade, çok naif, hüznün başımı döndürdüğü bir şiir kitabı oldu. Çok iyiydi yahu. İnanın diyecek bir şey bulamıyorum. Şiir seven - sevmeyen ya da şiirden nefret eden herkesin okuması gerek. Hele ki o "Sarıl bana" şiiri yok mu, bitirdi beni. Işıklar içinde uyu üstat. (Kitabın rengine de bayıldım)
"Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ
Sevgiler bekliyor sürekli senden.
İnsanın bir yanı nedense hep eksik
Ve o eksiği tamamlayayım derken,
Var olan aşınıyor azar azar zamanla.
Anamın bıraktığı yerden sarıl bana."
Senin ağzın tarçın kokardı,
Benim karanfil.
Birbirine karışırdı soluklarımız.
Tek başınayız şimdi ikimiz,
Bende karanfil,
Sende tarçın kokusu
Yapayalnız, kimsesiz.
Ben seni yalansız
Bahar gibi sevdim.
Sevgi adınaydı
Milis beraberliğimiz.
Sabahtan akşama
Günü tarar örerdik
Ve kedileri
İkimizde çok severdik.
youtu.be/VERyBI5pasc
Bir şairi okurken en sevdiğim şarkılardan birinin sözlerinin ona ait olduğunu öğrenmek kitabı daha özel yapıyor. Aşk, ayrılık, hüzün ve kedi temalarını insanı depresyona sokmadan tam kararında işlemiş şair. Okuduğum en güzel şiir kitapları arasındaki yerini aldı.
"Ben ki kiracıyım bir acıya."Edebiyat
Rastladığım her dizesinde kendimden bir parça bulduğum Metin Altıok'un bu şiir kitabını almayı uzun zamandır istiyordum. Kitabın adını bile kendimle öyle özdeşleştirdim ki, okurken mest olacağıma emindim. Nitekim şiirleri okurken kalbimin ağrıması ve gözlerimin dolması bu kitabı okumakta en doğru kararı verdiğimin kanıtıdır. Metin Altıok ise bu kitabı okurken de, okuduktan sonra da en sevdiğim şairlerden biri oldu.
Şiirlerin içinde, bir şiiri okurken aradığımdan bile haberimin olmadığı kavramları buldum. Bunlar beni öyle çok duygulandırdı ki. Şairin hayata bakışı, kendisiyle olan çatışması ve tespitleri, sevda üzerine yazdığı dizeler... Hepsi mükemmeldi.
"Fermuar" diye bir bölüm var kitabın içinde. Görüntü olarak fermuara benzeyen şekilde şiirler yazmış. Tekniği çok hoşuma gitti. Gazellerine ayrıca bayıldım.
Kitaptaki şiirlerin mükemmelliği hakkında ne söylesem eksik kalacak, bu yüzden daha fazla yazmayayım. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli (ya da hüzünlü) okumalar diliyorum. Ama bilin ki Metin Altıok'un hüznü bile yakasından eksik etmiyor çiçeğini :)
Yazar Hakkında
Metin AltıokYazar · 13 kitap
14 Mart 1940 tarihinde Bergama'da doğdu. Karşıyaka Lisesi ve Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe bölümünü bitirdi. Bingöl Lisesi'nde Felsefe Grubu Öğretmenliği ve daha sonra sürgün olduğu Bingöl'ün Genç ilçesinde, ayrıca Karaman Lisesi'nde felsefe öğretmenliği yaptı. İşçi Partisi üyesiydi.
Sivas katliamından (2 Temmuz) ağır yaralı olarak kurtuldu ancak komadan çıkamayarak 9 Temmuz 1993'te Ankara'da vefat etti.
Şiirleri 70'li yıllarda yayımlanmasına karşın Metin Altıok, şiirlerinin kaynakları bakımından 60'lı yılların geç ürün veren (ya da geç yayınlanan) şairlerinden biri olarak nitelendirilebilir.
Gezginde Servet-i Fünun'dan, Ahmet Haşim'den, Dranas'dan, İkinci Yeni'ye, ve 60'lı yıllar şiirinin bazı ortak söyleyişlerine kadar çeşitli etkilenmeler bulunmaktadır. Bu kuşağın en romantik, duygucu şairleri arasında olan sanatçının dili yalındır. Benzetme yapmayı, anlaşılması güç olmayan simgeler kullanmayı sevdi. Bu kitabında halk şiiri biçimlerinden de yararlandı.
Yerleşik Yabancı'da tüm şiirleri tek bir şiirmiş izlenimi uyandırmakta, söyleyişte ve konularda benzerlikler bulunmaktadır. Buna karşın, Kendinin Avcısında kendine özgü bir ses, romantik, acılı ve yalın bir söyleyiş gözlenir. Simge, alegori ve mecazlardan ölçülü bir tutumla yararlandığı bu şiirleriyle Türk şiirinin lirik geleneklerine bağlanmaktadır.
Yayımlanmış eserleri
Yerleşik yabancı (1978)
Kendinin avcısı (1979, Ahmet Telli ile 1980 Ö. F. Toprak şiir ödülü)
Küçük tragedyalar (1981)
İpek ve klabtan (1987)
Gerçeğin öte yakası (1990, Cemal Süreya şiir ödülü)
Dörtlükler ve desenler (1990)
Süveyda (1991)
Alaturka şiirler (1992)
Şiirin ilk atlası (1992)
Hesap işi şiirler (1993)
Bir acıya kiracı (1998-Bütün Şiirleri)
