Hacer Telci
@Hacertelci
Les utopies sont belles... et je m'y perds parfois
İstanbul
729 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnceleme yapmak fikri bana hep bir iddia gibi geliyor. Bu işin ehli olmak lazım. Ama bu başlığı değiştirmek istesem; Bir kitabın okuyucuda bıraktığı izler olurdu.
Âşk hususunda yazılmamış, söylenmemiş kaç kelime kalmıştır ki. Yazar da kendi kelimelerini bu hikâyeyle dile getirmiş.
Eve dönmek, evden uzaklaşmakla başlar.
Bu hikâyenin Orhan'ı, Tutanamayanların Selim'i, Aydaki Kadın'ın Selim'i, İlyada'nın Hektor'u, Paris'i, Odysseus'u; kaybolan adamları. Kimisi bir şehire gitmiş bazen de şehre bir kadın gelmiş, kimisi savaşmış, kimisi en başta yenilmiş. Aşk insanın kendi kalbine yenilmesi ise Orhan kendine defalarca yenilmiş.
Yenilgilerini alıp kaderin onu çağırdığı Saklıkuyuya gitmiş. Bir kadında ölen Orhan bir kadında da hayat bulmuş.
Tarık Tufanın herşeyi okuyucunun önüne koyan bir havası vardır. Hikâyede her şeyi okuduğumuz gibi sanırız. Oysa öyle şeyler gizler ki satır aralarına. Saklıkuyu, kuyuya düşenlerin, Yusuf gömleğini giyenlerin yurdudur. Ama tuhaf olan ve saklanan en büyük sır. Yusufu kuyuya atan kendidir, gömleğini önden yırtanda, zindana atanda Mısır'a sultan yapanda. Ve bütün bunları yapan da içinde taşıdığı Âşk'tır.
Bazı satırları okurken zor tahammül ettiğim bir kitaptı. Orhanın aşk sandığı şeyin seçilmek olması, Firdevsin aşk sandığı bağın zehirli bir sarmaşık olması tahammül isteyen bir hikâyeydi.
Tanımlamaları pek sevmem, Aşk bahsinde de korkarım. Bilenlere sormak usuldür. Aşk nedir bilemem, bilenler der ki; İkiden Bir olmaktır.
Tarık Tufan romancılığı diye bir gerçek var raflarda.
