Kalbim Unut Bu Şiiri

8,1/10  (9 Oy) · 
32 okunma  · 
5 beğeni  · 
948 gösterim
Kalbim Unut Bu Şiiri

Kalbim dedim sonra, aşk da
Bozkırdaki yangınlar misali
Yeşerse de arsız otlar yeniden
Ne dağların eflatun ufku ne de
Kırlangıçların esmerliği görülür

Ki her ömrün ezberindedir
Bu hecenin bütün harfleri
Eprimiş anılar kalıyor geride
Bir de ceylanların ürkek
Sıçrayışları tetik boşluğunda

Ve unutuluyor işte bu kadar
Çok sevilmişse sevilenin adı
  • Baskı Tarihi:
    2003
  • Sayfa Sayısı:
    167
  • ISBN:
    9789752890527
  • Yayınevi:
    Everest Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 8 Alıntı

hatice 
21 Oca 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm
Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli (Sayfa 79)Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli (Sayfa 79)
Musarra_beyit 
12 Şub 19:57 · Kitabı okudu · 5/10 puan

Hayatımız göründüğü kadar basit değil
ama anlaşılmaz gibi de değil öyle
çoğunu unuttuk belki şimdiden
belki bitti birtakım bekleyişler
umutlar da bitti bir zaman, sevgilerde
ama unutmayalım
zulüm de biter hayatımızda

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli
malefizz 
22 Ağu 2015 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Burada yagmur yagiyor
Araliksiz yagiyor gunlerdir
Ama sen yinede
Semsiyeni almadan gel ilk otobusle
Ozletiyor bu cilgin saganak seni
Sırılsıklam ozletiyor biliyormusun
............................

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli

Ve hala sımsıcak durur anılar
sımsıcak ve biraz boynu bükük
Ne varsa yaşanmış ve paylaşılmış
yasak bir kitap gibi durmaktadır
ve firari bir sevda gibi
Şimdi duvarlarda resmin...

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli
Musarra_beyit 
07 Şub 22:18 · Kitabı okudu · 5/10 puan

Gittikçe yalnızlaşıyorum bir sen varsın
karşılığı olmayan sorular düşüyor aklıma
ve kuşların intihar tasarısından söz ediliyor kentte
soğuyan ellerinde kalıyorum bir kırlangıç gibi
Ellerin bir mecnun yurdu, upuzun bir sessizlik
birlikte okuduğumuz kitaplar kadar sımsıcak

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli
Musarra_beyit 
07 Şub 22:24 · Kitabı okudu · 5/10 puan

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adreslerdeydik, kimliksizdik belki
sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli

Suyum, bir litrelik karton süt kutusu içinde. Yetmiş iki gündür
sakındığım ve hergün ancak bir kere dudaklarımı
değdirdiğim... Dilimi bir köpek gibi değdirdiğim. (Dilin suya
dokunuşu... Bir süngerin denizi yutuşu yani. Bir çölün seraba
kesilmesi bir an için.) Her gün ancak bir kere değdiriyorum
dudaklarımı suya. Dilimi kaçırıyorum artık. Sünger, bütün
vantuzlarını birden uzatmasın diye... Bataklıktaki suyun da bir
su yanı vardır. Çürüyen bir bedenin bile dayanılabilir
kokusuna. Kutuda kalan son bir yudum su, bu bile değildi
artık. Küstü, öldürdü kendini su...
Su çürüdü...

Adımdan gayrısını bilmiyorum…

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli
Nigar 
 07 Nis 2016 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Yetmiş iki gündür bir dolapta kilitliyim.
Yalnızca anahtar deliğinden hava giriyor ve ölü bir ışık sızıyor içeri.
Yalnızlık hiç de tanrısal değil, görkemli değil.
O yalnızca geçmişle gelecek, ölümle yaşam arasında kocaman bir karanlık nokta.
Geçmişi ve geleceği olmayan, ölümle yaşam arasında irinli bir leke yalnızlık denilen.
Şimdi ne varsa, anahtar deliğinden sızan havayla ışıkta... (Farkına varsalar, kapatırlar mıydı onu da?)
Bütün belleğimdekileri yok ettim.
Elektrikli bir aygıtla yaktım, jiletle kazıdım.
Çığlıkların aralığından uçurdum hepsini, kül edip savurdum.
Adımdan gayrısını bilmiyorum.

Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet TelliKalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli