Melek Nur Pehlivan

Melek Nur Pehlivan
@Akcagac
İçte uyuyan gölgeler.
Gölgelerin içinden yükselen kıvılcımlar, görünene zarar vermez yalnızca onu yakar, yıkar ve geri dönülmez şekilde gölgelere karıştırır. Kişi bu karanlıkta savrulurken, yavaş yavaş kendinden arınır. Ne zaman ki gölgeler dağılır, işte o zaman geriye ne bir benlik kalır ne de tek bir duygu emaresi. İnsan, böylece boş kabuğunu başkalarının arzularıyla doldurur. Kendi gölgesi artık başkalarının yansımasıdır; kendinden geriye hiçbir şey kalmamıştır.