Bazen öyle şeyler oluyor ki.. nasıl söylesem.. insan kapılıp gidiyor..kapılıp gittiğini anlasan bile değişmiyor
Reklam
Şurda burda, kıyıda köşede gül yetiştiren üç beş adam vardı. Tuhaf insanlar. Zaman zaman, çarşılarda, dükkânlarda bunlardan konuşulurdu. Bir saygıdan çok uğraştıkları işin tuhaflığına ilgi duyulurdu. "Ne adamlar var dünyada?" diyerek, anlam veremedikleri bu uğraşılara gülümserlerdi.
Artık ruhunuz her şeye hazırdır. Sebepsiz bir hüzne de, yersiz bir sevince de.
Kaybetmek ve durmadan kaybını telâfi etmeye çabalamak. Bir kez girdin mi bu çembere kurtuluş yok.
Artık üzülmüyorum. Belki de üzülemiyorum. Bütün alçaklıklar bile doğal, çünkü alçaklık doğal. İyilik de, kötülük de bizim yaradılışımızda. Benim için ne düşündüklerini hiç önemsemiyorum artık, ben ne düşünüyorum, budur önemli olan benim için.