Reklam
Dilimin ucunda söylenmeyi bekleyen birçok kelime var. Konuşmaya başlasam nereden başlıyacağımı bile bilmiyorum. Düşüncelerimin arasında kaybolmuşum gibi, kendimden yine epey uzağım. Yolunda giden şeylerin bir an da mahvolmasına alıştım. Bazı şeyler ağır geliyor artık, ufak bir sorun bile ağır geliyor yoruyor . Ve her şey birbir anlamını yitiriyorken bir köşe de oturup seyirci kalmaktan öteye geçemiyorum.
Ben, ben ölecek gibi oluyorum füsun. Boğuluyorum. Dayanıyorum. Ama dayanamıyorum. Öyle yorgunum ki, kafamı toplayamıyorum. Ruhumu, koyu mor dikişler tutmuyor artık. Yamalı gülüşüm, gerçekçi değil artık. Ölüyor muyum? Ölmek istiyorum füsun. Baksana bana. Görmüyor musun? Ben yaralıyım. Kelebeğin kanatları, yanık. Görüyorum ben. Güçlüyüm. Ama gücüm kendime yetmiyor. Lütfen, kurtar beni.
Reklam