Gök kubbenin altında tüm sözler söylenmiştir
İnsanın insana gurbet oluşuna dair kayda girilmiştir
Çekiyorum hazır olun!
Aşka dair ne varsa rafa kalktı bu kirli yığınla
Seçenekler çoğaldıkça, seçilecek kalp kalmadı
Zamanın dışında, yaşamla ölümün tam ortasında
Adını koyamadığım bir sızının nöbetini tutuyorum
Belki,
Tedavülden kalkan bir hatıra gibi çekilmeliyim
Çünkü dudaklarımdan dökülen bunca harf yığını
Soğumuş bir kalbi ısıtmaya yetmiyor artık...
Baharın ortasında üşüyorum
Yankım yok, cevabım yok, bu dünyada yerim yok;
İyi dediklerimizin kötülük için fırsat bulmasını bekliyorum
Mağaramın şafak operasyonu ile basılmasını
Kim bilir, gelir aydınlıklar son bulur karanlıklar...
• ALİ KARAKOÇ