Yazık! Dünyada yalnızca tek bir varlığı tutkuyla sevmeniz, onu tüm kalbinizle sevmeniz ve karşınızda durup sizi görmesi, size bakması, sizinle konuşması, size cevap vermesi ama sizi tanımaması ne yazık! Sadece ondan gelecek teselliden başka teselli istememek ve öleceğiniz için size bunu bahşetmesi gerektiğini bilmeyen tek kişinin o olması ne yazık!
Benim güzel çocukluğum! Benim güzel gençliğim! Ucu kana bulanmış yıldızlı kumaş. O zaman ile şimdiki zaman arasında bir kan nehri var; başkasının kanı ile benimkinin oluşturduğu...
Ben suskunluğumu koruyordum.
"Hiçbir şey söylemiyorsun," diyordu annem, "üzgün gibi bir halin var."
Oysa yüreğime cenneti sığdırmıştım. Tüm hayatım boyunca hatırlayacağım bir akşamdı bu.
Tüm hayatım boyunca!