Birakabilsem anilarimi, basimi alip gidesim var mitolojik diyarlara. Siginasim var masum bir cocuk gibi masallara. Ne kiymeti kalmis emegin, ne sevginin, ne de tertemiz bir yuregin anne. Öyle sahtelesmis ki sevgiler, kazandiklarimi birakma pahasina, basimi alip gidesim var..
Aslinda icten ice haykiriyordu,
“Kalbime dokunacak Adam yok mu?...” diye. Fakat duyan yoktu. Derken, icindeki derin ses, erkegin guvenden once, kalbe dokunmaktan once, ruha sahip olmadan once, ten sevdasina düsüp bedene sahip olma pesinde oldugunu fisildadi.
En güclüyüm diyen kadin bile, icinde en kirilgan kadindir aslinda. En güclüyüm diyen kadin bile, en zayif kadindir aslinda. En güclüyüm diyen kadin bile, güclü olmaktan zaman zaman nefret eden kadindir aslinda.
Derinlerde bir yerde, “Güclü olmak istemedim aslinda ben, tek dilegim mutlu olmakti,” der kadin. Kadina birileri güclü olma misyonu yükler, kendinden bile habersiz.