S.Tuana
@AlbatrosInAlcatraz
Bircok kitap, insanin kendi kalesinin icindeki bilinmeyen odalarin anahtarlari gibidir.
129 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Sevgiler kalbe yerlesmeden, sozler insanca tutulmadan, nefret gidip yerini sefkate birakmadan, beni uyandirma Anne... Kin yok olmadan, yalan bitmeden, adalet gelmeden, fakirlik sönmeden ve savaslar Anne, savaslar son bulmadan ve cocuklar anne, cocuklar, cocuk gibi yasamaya baslamadan, beni uyandirma anne... Lakin boyle yasamaya dayanamiyorum.
Sayfa 26
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben aslinda hicbir sey olmak istemedim. Insan olmak, mutlu olmak istedim.
Sayfa 22
Icimdeki kelebek ölmüs, bakarim cansiz yatan bedenine. Alirim kelebegi iki parmagimin arasina. Kararsiz kalirim... Bilmem gomsem mi, gommesem mi?
Sayfa 18
Kar firtinasindan cikmis, üsümüs, isitilmasi gereken bir ruhum var benim.
Sayfa 14
Kaptan al limandan demirini, bekleme beni gemine. Ben yorgunum kaldiramam denizleri, deryalari. Askin yorgunuyum, yasamin yorgunuyum, dusuncelerimin yorgunuyum kaptan... anlatmak istediklerim var daha benim. Kaptan sen var git deryalarina bekleme beni. Yorgun yuregimle gecmem gereken firtinalarim, islanmam gereken yagmurlarim var...
Sayfa 13