Her insanın karanlığına doğacak bir güneşi olduğuna inanıyorum artık.Yalnızca güneş doğana dek acıyla savaşmak gerek.Acı,hayatın çekilmez bir parçası ama güneşe bakınca,nasıl da güzel parlıyor.
Hani derler ya Tanrı akıl dağıtırken sen şemsiye mi tutuyordun diye.Aslında vicdan dağıtırken şemsiye tutardı çoğu insan.Vicdan insanlık demekti ve insanlığın nesli tükenmişti.