“Aramız bozulmasın diye uğraştığım herkes bencilleşti. Zor anında yanına koştuklarım nankörleşti. Yüzüne gerçekleri vurmayıp, susmayı tercih ettiğim herkes kendini haklı zannetti. İnsanlar böyledir, mesafe iyidir.”
her şeyi düzelteceğimi, herkesi iyileştirebileceğimi ve insanları nezaketle eğitebileceğimi sandığım zamanlar, yaptığım bütün o hatalar gözümün önüne gelince, harcadığım zamana ve yitirdiğim akıl sağlığıma çok üzülüyorum.
Goethe'nin yaşadığı şaşkınlığı yaşıyorum zaman zaman: "İnsanların ne kadar kötü olduklarını görmek beni hiç şaşırtmıyor. Fakat bu yüzden hiç utanmadıklarını görünce çok şaşırıyorum."