size de oluyo mu bilmiyorum ama bir şey benim canımı çok sıktığında hasta gibi hissediyorum. böyle hiçbir şey yapmak istemiyorum, içimden gelmiyor hiç. öylece durmak istiyorum sadece.
Karşılık beklediğimden değil ama ona dair her şeyi en ince detayına kadar düşündüğüm birinin bana yaptığı düşüncesizliği sindiremiyorum, insanı bu kadar kıran bir his yok bunu anlamıyorsunuz.
Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek...