Ağla! Ama duyamaz seni oğlun. Derindir ölülerin uykusu, alçaktır tozdan yastıkları. Ah ne zaman sabah doğacak bu mezara, ne zaman isteyebileceğiz burada yatanın uyanmasını?
Ben sadece onu seviyorken, ona böylesine içten, böylesine yoğun bir sevgi besliyorken, gözüm ondan başkasını görmüyor, başkasını bilmiyorken ve benim için başkası yokken, onu bir başkasını nasıl sevebildiğini, nasıl olup da sevmeye kalkışabildiğini bazen hiç anlayamıyorum.