Mehmet Ali Birand'ın 2000 yılında yayımladığı Özallı Yıllar belgeselini tekrar izledim. Demirkırat, 12 Mart ve 12 Eylül belgesel serilerinden oldukça farklı. Bu belgesellerde karşıt görüşlü fikirlerin değerlendirmelerine yer verilirken, bir yandan izleyici farklı görüşleri de dönemin atmosferi çerçevesinde anlamlandırmaya çalışıyordu. Bu belgeselde ise tek taraflı, övücü, aynı zamanda irrite edici müzikler, gerçeklikten uzak röportajlar mevcut. Tam bir propaganda sanatı ve hayal kırıklığı olmuş. Sanki A Haber veya TGRT elinden çıkmış gibi.