Vehb b. Münebbih demiştir ki: 'Tevrat’ta, ard arda yazılı şu dört satırı gördüm:
1) Allah Teâlâ’nın Kitab’ını okuduğu halde hiç bağışlanmayacağını zanneden kimse Allah’ın ayetleriyle alay etmiştir.
2) Zengine sırf zenginliğinden dolayı tevazu gösterenin dininin üçte biri gitmiştir.
3) Kaçırdığı, kaybettiği bir şeye (haddinden fazla) üzülen kimse Rabbinin (kaza ve kaderine) öfkelenmiştir.
4) Başına gelen bela, musibet ve sıkıntılardan ötürü şikayetlenen kimse Rabbini şikâyet etmiş gibi olur."
( Dürretül vaizin. )