''Polislerin de bir meslek hastalığı var, biz de hiçbir şeyi unutmuyoruz. Ama bazen unutmak lazım. Ne bileyim?.. Hatırlamak bizi daha iyi bir insan yapmayacaksa niçin unutmayalım ki?''
''İnsanların sorunları ne biliyor musun? Sonsuza kadar yaşayacakmış gibi davranıyorlar. Oysaki ölüm çoktan yola çıkmış, bize doğru geliyor, göreceğimiz günler o kadar az ki.''
''Belki de burası bizim mutsuzluğumuzun başkentidir,'' diye düşünüyordu Behzat Ç.. ''Ve belki de, hala yaşamaya devam ediyorsak artık buna alıştığımız içindir, elimizden başka bir şey gelmediği içindir.''
Olayı da çözdük ama kimse memnun değil, gazeteciler bile. Tamam kabul ediyorum, hayatta herkesi memnun edemezsin. Ama bir cinayetten sonra hiç kimseyi memnun edemezsin. Biz hiç kimseyi memnun edemedik lan bu hayatta.