Alican
@Alican124
Ben karanlıktayken elinde lambayla gelenleri asla unutmayacağım.
Işık tutamayanları da,
karanlığı koyulaştıranlarıda...
Reklam
Depremin toz bulutu henüz dağılmadan, o ilk bir haftanın "kutsal" dayanışması yerini yavaş yavaş sessizliğe bıraktı. İlk günler enkaz başında nöbet tutan diller, bir hafta sonra lüks restoranlardaki kahkahalara, tatil planlarına ve "hayat devam ediyor" bencilliğine transfer oldu.
Oysa hayat, evladının elini bırakamayan babalar için devam etmiyordu. Hayat, şehriyle beraber anılarını gömenler için durmuştu. Bizim "normale" dönme hızımız, aslında ne kadar sahte bir duyarlılık içinde yüzdüğümüzün en acı kanıtıydı..
6 Şubat'ı unutma unutturma...
Hissettiğiniz şeyi defalarca söylemek zorunda kalıyorsanız ve hiçbir şey değişmiyorsa, varlığınıza kayıtsız kalanlara da görünmeye çabalamayın. İsteyen çok iyi görüyor.
Görmek istediği siz değilsiniz demektir.