Sen, kardeşim, kötü bir insan değilsin, ama kötü bir yaşam sürüyorsun ve hayatının daha kolaylaşması ve iyileşmesi için elinden hiçbir şey gelmiyor. Vahşi bir hayvan bile kendini senden daha fazla düşünür ve kendini senden daha iyi korur. Oysa, herkes senden, yani köylüden türemiştir. Soylu sınıfı, din adamları, bilginler ve çarlar. Bunların hepsi bir zamanların köylüleridir. Görüyor musun? Anladın mı? Öyleyse seni adam yerine koymaları için yaşamasını öğren."
insanın her yerde insan olduğundan, insanın yaşamdaki yerini değiştirmek yerine, insanlara sevgiyle yaklaşmak için ruhunu eğitmesi gerektiğinden söz etmeye başladı.
Bu soru, bir duvar gibi karşıma dikilmişti: Eğer yaşam yeryüzünde mutluluk uğruna sürdürülen bir mücadeleyse, merhamet ve sevgi, bu mücadelenin başarıya kavuşmasını engellemeyecek miydi?