Hayat ne umduğumuz kadar önemlidir, ne de sandığımız kadar önemsiz. Hayat, çoğumuz için kendisi ile ismi arasındaki o kısa çizgiye sığanlardır. Hayat, su üzerinde yürümek, yürürken suya dönmektir.
İnsan kendi hayatına hükmedemediği zaman başkasının- kine göz diker. Sen benim tenime, bedenime hayransın. Ruhumu göremeyensin. Bedenim, ruhumun, içine diri diri gömüldüğü etten bir tabuttur. Hayat, hiç kaybolmayacağına inandığımız ama her zaman yok olan bir seraptır.