"Bu yolculuğa ilk başladığımızda da seni seviyordum, şimdi de seni seviyorum."
Reklam
"Kusura bakmayın," dedi mahcup bir şekilde yatağın üzerine yer açarak. "Elenor yolculuğa çıkalı uzun zmaan oldu ama bir türlü toplayamadım eşyalarını. Sanki her an geri gelip onları kullanacak. Tarağınıb nerede olduğunu sorduğunda ve cevap vermediğimde küçük ama sert ayakkabısını kafama yemek istemem, öyle değil mi?" Hüzünle gülümsedi. Odadaki herkes yolculuk olarak adlandırdığı şeyin ölüm olduğunu anlamış olmalıydı.
"Beni güvende tutacak şey neydi biliyor musun? Gerçek."
"... Senin en büyük zaafın o değildi ama onunki sendin."
Reklam