Bu, Harlan’ın hayatında büyük bir yenilikti. Konuşabileceği biri vardı, hayatını, eylemlerini, düşüncelerini tartışabileceği biri. Noÿs’u kendisinin bir parçası gibi görüyordu, ama onunla iletişim kurmak için düşünceden ziyade söz kullanmak gerekecek kadar ayrı bir parça. Birbirinden ayrı düşünce süreçlerinden dolayı beklenmedik bir biçimde yanıt verebilecek kadar ayrışmış bir parçaydı. Harlan, bir insan nasıl olur da evlilik gibi bir sosyal olguyu Gözlemleyip, içeriğindeki yaşamsal bir hakikati gözden kaçırabilir, diye düşündü.