"Genellikle bir hırsızın, bir katilin, bir casusun, bir fahişenin mesleğinin, işinin kötü olduğunu düşünerek bu durumdan utanç duyduğu sanılır. Bunun tam tersi doğrudur.
Kaderin, ya da günahkar yaşayışlarının böyle bir duruma getirdiği insanlar, durumlarının ne denli kötü olduğu gerçeğini görebilseler bile, yaşayışlarını bu durumlarını iyi, kabule değer gösterecek bir tutumla düzenlerler, bu hayat görüşlerini sürdürmek üzere de kendi görüşlerini paylaşan kimselerden bir çevre edinirler, bu çevrede kendi yerlerini bulurlar."